Vlog 4: ‘kwetsbaar = kracht’


Ik ga al een hele tijd regelmatig naar meditatie. In het begin moest ik oefenen om me bewust te worden van wat ik van binnen voelde. Ik voelde wel iets, maar ik wist niet precies wat. Blijkbaar had ik een beschermende laag om mezelf heen gebouwd, uit zelfbescherming. Toen ik jong was is er veel gebeurd dat me geraakt heeft. En elke keer bouwde ik een muurtje om dat deel van mezelf, tot ik helemaal omgeven was door de beschermlaag. Zie het maar als een ui, waar veel laagjes omheen zitten. Door steeds meer met mezelf bezig te zijn, leerde ik laagje voor laagje af te pellen en kwam de echte Ilse tevoorschijn. Het lijkt stoer en sterk als je jezelf beschermt met al die lagen om je heen. Je kan ertegen als het tegenzit. Maar als het je lukt om de laagjes stap voor stap af te pellen, net als bij die ui, dan blijft over wie je écht bent. Het voelt naakt en kwetsbaar, maar als het je lukt ben je echt krachtig! Ik wil laten zien dat het niet nodig is al die lagen van zelfbescherming om je heen te hebben. Als je die oude pijn kan opruimen komt je ‘naakte’ ware ik tevoorschijn en dat is echt krachtig.
In het begin vond ik het ook echt spannend om met dat proces bezig te zijn. Het voelde spannend en nieuw, ik verzette me er een beetje tegen. Maar stap voor stap en in vertrouwen kwam mijn ware ik langzaam tevoorschijn en dat voelde echt heel krachtig. Ik werd me er bewust van dat ik ook anders kon reageren, zonder die lagen van zelfbescherming. Ik kon die defensieve houding laten varen en mezelf zijn.
Vroeger verlangde ik van mezelf dat ik sterk was, dat ik er stond, stevig en stabiel. Toen beschermde ik mezelf en ik zorgde dat ik niet werd geraakt als er iets naars gebeurde. Maar weet je? In die laag van zelfbescherming zaten gaten en alsnog werd ik wel eens geraakt en dat had des te meer impact op me. En als je die beschermende lagen ‘afpelt’ kan je milder voor mezelf zijn. Als je dan geraakt wordt door een gebeurtenis, komt het bij je binnen, voel je dat het je raakt, geef je er aandacht en troost aan en kan het gevoel zachtjes wegstromen. 
Als je geraakt wordt, werkt het niet om het gevoel te ontkennen en van je weg te duwen. Je mag het juist omarmen, het troost bieden. Als je dat lukt, zal je merken dat je het gevoel later los kan laten. Je hebt die schil om je heen dus helemaal niet nodig. Je mag het juist laten stromen; dingen die op je af komen en die weer van je wegstromen in een proces. 
Ik ben echt dankbaar voor de ervaring dat het ook op een andere, mildere manier kan. En ik merk dat wanneer ik milder reageer op bijvoorbeeld mijn kinderen, zij ook milder reageren op elkaar. En niet alleen in reacties, maar ook qua energie. De kinderen voelen mijn mildere energie en dat straal ik over op hen en mijn omgeving.
Hebben jouw kinderen ook beschermlaagjes of misschien vele lagen om zich heen gebouwd? Door dingen die gebeurd of gezegd zijn, waardoor ze geraakt werden hebben ze die lagen gecreëerd. Daardoor kan je als ouder of leerkracht moeilijk tot het kind doordringen of contact krijgen.
Als ouders sta je heel dichtbij het kind. Je ziet elkaar dagelijks. Ouders hebben zelf ook hun eigen emoties en verleden, wat het lastig maakt om objectief te kijken naar het kind. Ouders spelen een rol in de gehele situatie, het is een wisselwerking. Dat het ik met mijn eigen kinderen ook. Dan denk ik: “wat is er nou aan de hand?” en zie ik het niet. Dan heb ik hen iets van mijn gevoel gegeven of zij hebben dat overgenomen, maakt niet uit hoe. Dan helpt het als er iemand van buiten het gezin objectief kan kijken. 
Die persoon kan zeggen wat ze ziet gebeuren. Zij heeft geen band met de kinderen, terwijl de ouders juist heel erg verbonden zijn met de kinderen. Het is alsof de ouders door een waas naar de situatie kijken, terwijl de ‘buitenstaander’ veel helderder ziet wat er aan de hand is. En dan kan je als gezin verder. Dat voelt goed. Je mag iemand van buitenaf om hulp vragen, die vanuit liefde kijkt naar jullie situatie. 
Ik kan begeleiding bieden, zodat al die opgebouwde lagen waar ik het net over had, stap voor stap kunnen worden afgepeld. Dan komt het ware ‘ik’ tevoorschijn, als een diamant, die z’n licht naar alle kanten uitstraalt. Of zoals een bloem die tot bloei komt en zich helemaal opent, genietend van de zon en het licht. Van een dichte naar een open knop. 
Bedankt voor het kijken.

Copyright © 2019 by IlseJobse